Waarom Tango Orkest NL meer is dan een tango-orkest
Toen ik een aantal jaren geleden begon met Tango Orkest NL, wilde ik vooral een plek creëren waar mensen samen tango konden spelen. Inmiddels zie ik dat er iets veel mooiers ontstaat: niet alleen een orkest, maar een gemeenschap.
Gaandeweg ontdekte ik waarom. Vaak wordt gedacht dat je moet kiezen. Tussen kwaliteit en gezelligheid. Tussen professioneel en amateur. Ik ervaar juist het tegenovergestelde.
Artistieke kwaliteit en verbinding versterken elkaar.
Daarom organiseer ik niet vanuit tegenstellingen, maar vanuit wisselwerking. Ik geloof dat juist in de ontmoeting tussen kwaliteit en verbinding, professional en amateur, structuur en vrijheid ruimte ontstaat voor ontwikkeling. Die gedachte zie ik terug in alle projecten van Tango Orkest NL.
Samen bouwen aan een eigen klank
In Antwerpen werkte ik met open orkestsessies. Per editie kon je besluiten om mee te doen. Dat leverde steeds nieuwe ontmoetingen op, maar betekende ook dat de bezetting voortdurend veranderde.
Ik ben gewend om snel te schakelen en met iedere groep iets nieuws te creëren. Tegelijkertijd vraagt muzikale verdieping om continuïteit. Om musici die elkaar leren kennen, samen groeien en gaandeweg een eigen klank ontwikkelen.
Daarom werken we in Antwerpen nu met een vaste orquesta típica die maandelijks samenkomt. Ook in Nederland bouw ik verder aan een gemeenschap van spelers die elkaar regelmatig ontmoeten.
Muzikale kwaliteit staat daarbij centraal, binnen een omgeving waarin je kunt groeien, experimenteren en elkaar inspireren. Ik geloof in orkesten waarin artistieke ontwikkeling en persoonlijke groei hand in hand gaan. Waar je wordt uitgedaagd, verantwoordelijkheid krijgt en je blijft ontwikkelen als musicus.

Tijd voor muzikale verdieping
Al meer dan vijftien jaar organiseer ik intensieve tango-orkestweken in Frankrijk. De afgelopen acht jaar vindt deze week plaats in Préau, in de Bourgogne.
Een orkestweek biedt iets wat in een losse repetitie nauwelijks mogelijk is. Er is tijd om te werken aan klank, balans, samenspel en interpretatie. We repeteren, luisteren naar elkaar, spelen in kleinere ensembles en ontmoeten ’s avonds de tangodansers tijdens de milonga. Soms ontstaan daar spontaan kleine optredens.
Het repertoire krijgt diepte en het orkest ontwikkelt gaandeweg een gezamenlijke muzikale taal. De combinatie van intensief musiceren, dans, natuur en samenzijn maakt deze week ieder jaar bijzonder.

Ook Tango op het Wad is vanuit die gedachte ontstaan. Op Terschelling komen muziek, natuur en ontmoeting samen. Overdag repeteren we, tussendoor is er ruimte voor het eiland en voor elkaar. We sluiten de dagen af met een concert in het kerkje van Hoorn.
Deze projecten laten zien waar ik in geloof: de tijd nemen om samen muziek te maken en een omgeving creëren waarin artistieke kwaliteit en menselijke ontmoeting elkaar versterken.
Gran Orquesta de Tango Amsterdam
Die visie krijgt ook vorm in Gran Orquesta de Tango Amsterdam, de concertformatie van Tango Orkest NL.
Met dit orkest wil ik op bijzondere podia laten horen hoe rijk, gelaagd en actueel tango vandaag de dag is. Bij grote concerten worden de belangrijkste solistische partijen daarom gespeeld door ervaren professionals. Iedere rol heeft binnen het orkest een eigen betekenis.
Tegelijkertijd is er volop ruimte voor orkestleden om als solist te groeien. Tijdens andere optredens, zoals milonga’s, kunnen zij solistische partijen spelen en podiumervaring opdoen.
Door als gevorderde amateur samen te spelen met topmusici én zelf regelmatig naar voren te stappen, ervaar je hoe een professioneel orkest luistert, ademt en samen muziek maakt. Dat leer je niet uit een lesboek.

Traditie en nieuwe tango
Ook artistiek wil ik verder bouwen. Naast het traditionele repertoire kies ik steeds vaker voor muziek van een nieuwe generatie tangocomponisten. Makers die voortbouwen op de traditie en haar verder ontwikkelen.
Zo blijft tango een levende kunstvorm.
Mijn ideale concert kent twee gezichten. Aan de ene kant hoor je tango als concertmuziek: rijk, gelaagd en vol kleur. Aan de andere kant ontstaat ruimte voor dans, als vanzelfsprekend onderdeel van dezelfde muzikale ervaring.
Daarnaast ontmoet ik steeds meer musici uit de klassieke muziek, jazz, pop, singer-songwriterwereld en spoken word die nieuwsgierig zijn naar de kracht van tango. De komende jaren wil ik ook ruimte creëren in TangoLab voor ontmoetingen tussen deze muzikale werelden. Niet als crossover om de crossover, maar vanuit de overtuiging dat tango een open kunstvorm is die verbinding zoekt en verhalen vertelt.
Een heldere artistieke richting
Als ik terugkijk, zie ik dat deze ontwikkelingen niet allemaal vooraf zijn bedacht. Ze ontstonden doordat ik steeds scherper ben gaan begrijpen wat ik wil bouwen.
Onderweg sluiten nieuwe mensen aan. Sommigen blijven, anderen kiezen een andere weg. Dat hoort bij ontwikkeling.
Mijn verantwoordelijkheid is niet om iedereen tevreden te houden, maar om de artistieke visie helder te houden. Juist daardoor ontstaat een gemeenschap waarin mensen weten waarvoor ze kiezen, elkaar inspireren en samen blijven groeien.
Daar gaan deze orkesten voor mij uiteindelijk over: samen muziek maken binnen een gemeenschap waarin artistieke kwaliteit en menselijke ontmoeting elkaar versterken.
Lees hier meer over mijn visie op samen musiceren, groeien en een eigen klank ontwikkelen.


































